Nastolatek, u którego zdiagnozowano rzadką chorobę, walczy o zachowanie własnej tożsamości, gdy jego wspomnienia zaczynają zanikać. Odsuwając od siebie najbliższych, przechodzi żałobę po sobie samym i po tym, co kiedyś znał. W trudny sposób uczy się, że teraźniejszość to wszystko, co mu pozostało, i że w naszym społeczeństwie może to być w pewnym osobliwym sensie darem.