Czerpiąc z filmów realizowanych przez chińskie studia państwowe w latach 50.–80. XX wieku, dzieło to powraca do wyspiarskich opowieści o wojnie, rewolucji, szpiegostwie i walce klasowej, niegdyś kształtowanych w celu budowania wspólnych odczuć. Obrazy z tych filmów są rozkładane na części i komponowane na nowo, gdy propaganda rozpływa się w tropikalnych pomrukach, zacierając granice między historią a fantazją, jednostką a zbiorowością.