Wschodni szach i jego wezyr nie mają dziedziców. Pewnego dnia wyruszają na polowanie, zamierzając upolować sarnę. W ostatniej chwili wezyr zauważa, że samica miała lada moment urodzić, a szach postanawia oszczędzić zwierzę. Tej samej nocy szach i wezyr mają ten sam sen: wydaje im się, że sarna przepowiedziała im, iż wkrótce obaj doczekają się dziedziców.