Przenosząc obiektyw z opery kantońskiej na japoński teatr Nō, dokumentalista Cheuk Cheung kontynuuje badanie złożonych kwestii płci zakorzenionych w tradycyjnych teatrach. Przez siedem stuleci jedynie męskie ciało miało przywilej wcielania się w tę wysoce stylizowaną formę sztuki, która w subtelnych ruchach wyraża duchowość. Film śledzi drogę Uzawa Hikaru, reprezentantki trzeciego pokolenia wykonawców Nō, młodej kobiety zaznaczającej swoją obecność w zdominowanej przez mężczyzn przestrzeni; jednak za maską kryje się córka pragnąca znaleźć rozwiązanie wykraczające poza drogę swojej matki — dążenie do połączenia ciała i duszy w poszukiwaniu głęboko tajemniczej estetyki.