Ojciec z największą starannością pielęgnuje swój duży ogród. Matka prasuje koszule i żałuje, że ojciec nigdy nie nosi T-shirtów. Ojciec lubi porządek, zawsze wie najlepiej i nad wszystkim panuje. Matka modli się i mówi o swojej samotności. Są zupełnie różni, mają przeciwstawne poglądy i zainteresowania, a są małżeństwem od 62 lat. Bliscy sobie, a zarazem odlegli jak dwa bieguny: z tej ambiwalentnej perspektywy Peter Liechti kieruje kamerę na swoich sędziwych rodziców i historię ich małżeństwa. Obok rozmów, które przechodzą od slapsticku do szaleństwa, oraz obserwacji codziennego życia w ciasnym mieszkaniu rodziców z niższej klasy średniej, drugim planem wydarzeń staje się teatr lalek. Na jego scenie króliki-lalki odgrywają sceny między matką a ojcem; jako lalka syn również może reagować gwałtownie.