Chciałbym powiedzieć, że alkohol jest zły i piekielnie niebezpieczny, ale sprawa wcale nie wydaje się taka prosta. Moja matka jest alkoholiczką. Zaczęła pić, kiedy byłem jeszcze mały, ale tego nie zauważyłem. A może po prostu nie chciałem. Od 6 lat nie pije i powoli zacząłem składać w całość fragmenty naszej przeszłości, próbując ją zrozumieć. Wydaje mi się, że powinienem już wiedzieć lepiej. A jednak prowadzę bar w berlińskiej dzielnicy Neukölln i nie wyobrażam sobie bez niego życia. Bo ten trunek daje nam tyle nadziei i ciepła, że łatwo zapominamy o kacu. Czasem wydaje się zarówno przyczyną, jak i rozwiązaniem wszystkich naszych problemów. Podczas kręcenia tego filmu poznałem troje innych alkoholików. Karin, Oliver i Rolf pokazali mi swoje życie, opowiedzieli swoje historie, a ja zacząłem zadawać sobie pytanie: dlaczego tak trudno nam trzymać ręce z dala od tego trunku? Chyba jednak nie ma na nie prostej odpowiedzi. Musiałaby być tak niepowtarzalna i niekonwencjonalna jak każda osoba kryjąca się za samym słowem „alkoholik”.