W zaciszu swoich pokoi Claude-Emmanuelle, Régina i Nicole nakładają makijaż przed lustrami. Ich precyzyjne, powtarzalne gesty stają się rytuałami przemiany i afirmacji siebie. Z ich głosów wyłaniają się fragmenty przeszłości, skrywane myśli i pragnienia. Przeplatając je z obrazami miasta, film łączy prywatne doświadczenia z tym, co uniwersalne, ukazując losy, które ocierają się o siebie, lecz nigdy się nie splatają.