Poruszający dramat koncentruje się na panu Chanie, pełnym pasji nauczycielu szkoły średniej, oddanym uczniom ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi (SEN). Podejście do edukacji włączającej, polegające na umieszczaniu uczniów z SEN w szkołach ogólnodostępnych, wystawia na próbę niezachwiane oddanie pana Chana — między innymi za sprawą w dużej mierze obojętnego dyrektora, który szydził z nazwy objawów, wicedyrektora będącego bardziej negocjatorem niż pedagogiem, prześladujących innych uczniów oraz rodziców pokonujących liczne przeszkody dzięki sile czerpanej wyłącznie z ich nieustającej matczynej miłości. Bezkompromisowe spojrzenie pana Chana i matki ucznia z SEN stawia pytanie: jak otoczyć opieką uczniów z SEN, nie pozostawiając ich bez wsparcia?