Starsze małżeństwo, Afanasij Iwanowicz Tovstogub i jego żona Pulcheria Iwanowna, żyje w odosobnieniu w jednej z odległych wiosek Małej Rusi, zwanych „staroswitskimi”. Ich życie jest tak spokojne, że gościowi, który przypadkiem odwiedzi ich niski dwór z zielonym dachem, wydaje się, iż namiętności i zamęt świata zewnętrznego w ogóle nie istnieją. Małe pokoje domu są pełne najróżniejszych drobiazgów, drzwi śpiewają różnymi tonami, a spiżarnie wypełniają zapasy, które służba nieustannie przygotowuje pod nadzorem Pulcherii Iwanowny. Choć rządca i służba okradają gospodarstwo, urodzajna ziemia wydaje tak wiele, że Afanasij Iwanowicz i Pulcheria Iwanowna w ogóle nie zauważają kradzieży.