W czasach, gdy w amerykańskich szkołach królowały Dick, Jane i dyscyplina, Albert Cullum pozwalał Szekspirowi, Sofoklesowi i Shawowi panować w swojej klasie piątej w szkole publicznej. Dzięki poezji, dramatowi i twórczej zabawie Cullum propagował niekonwencjonalną filozofię nauczania, która odpowiadała bezpośrednio na potrzeby jego uczniów. Wiele projektów Culluma zostało zarejestrowanych na taśmie filmowej przez początkującego wówczas filmowca Roberta Downeya seniora. Łącząc zachwycające czarno-białe materiały i rzadkie archiwalne nagrania telewizyjne z wywiadami z Cullumem i jego byłymi uczniami, film ten kreśli portret niekonwencjonalnego nauczyciela, który odmienił pokolenie młodych ludzi, pomagając im odkryć drzemiącą w nich wielkość.