Twórcy filmu starają się wyjaśnić, że aby rozwiązać globalne problemy, szczególnie te gospodarcze, należy nie tylko stosować się do suchego podejścia „jak to zrobić”, lecz także słuchać głosu rozsądku. Na dwóch przykładach twórcy filmu ukazują konsekwencje decyzji podjętych przez ludzi, którzy nie wzięli pod uwagę potencjalnych nieodwracalnych skutków. Twórcy i uczestnicy filmu porównują tych ludzi do komputerów — mechanicznych maszyn pozbawionych duszy i serca, które podejmują decyzje wyłącznie na podstawie dostarczonych im informacji.