Hascoët, Émile, Léo i Paul to rozkrzyczana paczka nastoletnich skejterów. Wsiadają do samochodu mamy Léo i jadą do Barcelony, mekki deskorolki, na swoją pierwszą wyprawę bez dorosłych, niemal jak dorośli. Żywią się tortillami pakowanymi próżniowo, piją ciepłe puszki Lemon Damm, a dnie i noce spędzają w MACBA. Plaża mogłaby nie istnieć, a Sagrada Família to tylko coś, co mijają po drodze. Liczy się tylko jazda na deskorolce, włóczenie się po mieście i przeżywanie tych pierwszych kruchych dni wolności. Dziesięć lat później próbują odtworzyć tamte chwile podczas kilku rozmów telefonicznych. Wspomnienia wciąż są, ale coś się zmieniło. To, co kiedyś wydawało się nieskończone, teraz wraca we fragmentach.