Seria przeobrażających się obrazów krytykuje społeczeństwo, w którym otępiałe umysły żywią się tabloidowymi skandalami. Skupia się na „bezkształtnych robotnikach, którzy podsycają ogień ciałami swoich pobratymców”. Gdy robotnicy poszukują seksualnego spełnienia, mętne obrazy ustępują miejsca rysunkom przedstawiającym erotyczny krajobraz: krzywizny, doliny i wzniesienia, które przechodzą w sam akt seksualny, nabierają tempa, tworząc węglowy szał chaotycznych, abstrakcyjnych obrazów frustracji. Finał przynosi spełnienie i powrót do spokoju.