N. zostaje poddany przymusowemu leczeniu, które kończy się jego śmiercią: to epilog brutalnego starcia z psychiatrią, która nie zapewnia mu wsparcia i patologizuje jego cierpienie, aż staje się kolejną ofiarą systemu. By pożegnać się z życiem i zaakceptować śmierć, N. wyrusza w podróż przez wspomnienia, której towarzyszy głos w jego umyśle.