To kukiełkowe przedstawienie satyrycznie podchodzi do narracji narodowych, wykorzystując konwencje teatru Kasperle i tureckiego teatru cieni Karagöz. Jego struktura opiera się na trzech kontraktach: między Faustem a diabłem, artystą a państwem oraz w erotycznej grze o władzę. Przedstawienie ukazuje zgodę, odmowę i odpowiedzialność, gdy kukiełki przeciwstawiają się władzy i domagają sprawiedliwości.