Věra mieszka sama i nie wygląda na to, by cokolwiek jeszcze ją w życiu czekało. Tęskni za czasami, gdy była naprawdę szczęśliwa – gdy jeździła z przyjaciółmi nad morze. Z dawnej paczki pozostały jednak tylko niedobitki i nie wiadomo, czy podołają takiej przygodzie. Mimo to marzą, by znów wspólnie wypłynąć na otwarte morze, ku idyllicznym zatokom i zachodom słońca. Nie zdaje sobie sprawy, że największym zagrożeniem dla ich wyprawy nie będzie morze ani dawne urazy, które wyjdą na jaw podczas podróży, lecz ich własne dzieci, które nie mają za grosz sympatii dla szalonej wyprawy swoich starszych rodziców.