W 1937 roku nazistowski reżim wypowiedział wojnę nowoczesności, określając artystów takich jak Picasso, Chagall, Van Gogh i Matisse mianem „zdegenerowanych”. Ich dzieła zakazywano, niszczono lub ośmieszano na groteskowych wystawach, podczas gdy ideały aryjskie gloryfikowano na pokazach sponsorowanych przez państwo. Osadzony w kontekście dużej nowej wystawy w Musée Picasso w Paryżu dokument powraca do tego ideologicznego ataku, ukazując rzadkie materiały filmowe, tłumione dzieła sztuki oraz wypowiedzi kuratorów i ocalałych. Rozszerza perspektywę o muzykę, literaturę i architekturę, ujawniając, jak Rzesza wymierzyła atak we wszelkie formy sprzeciwu wyrażanego poprzez twórczość. Aktualna refleksja nad represją, oporem i nieustanną walką o wolność twórczą.