Nakręcenie filmu o stacji radiowej nie brzmi jak najbardziej efektowny wizualnie projekt. Ile dubli potrzeba, zanim akustyczne przejście od otwarcia do zamknięcia drzwi będzie idealne albo głos lektora odpowiednio modulowany? Nicolas Philibert podjął wyzwanie przedstawienia tego, czego nie można zobaczyć. Z kamerą przewieszoną przez ramię przez pół roku przemierzał niekończące się korytarze „okrągłego domu” Radio France nad brzegiem Sekwany, filmując ludzi, którzy całkowicie i z niezwykłą skrupulatnością oddają się swojej pracy.