Claire była moją miłością z dzieciństwa. W dniu, w którym oboje wstąpiliśmy do wojska, słuchałem wykładu Yonatana, członka kibucu, o Marxie i Tolstoyu. Jacques był malarzem; sierżant major kazał mu posmarować armaty smarem, żeby lśniły podczas defilady. Poznałem Hanocha po wojsku; każdego ranka budził mnie stukot jego maszyny do pisania — pisał wtedy „Solomon Grip”. Z Shmuelem grałem w szachy; uwielbiałem ciszę, która towarzyszyła tej grze. Era, montażystka, była moim filmowym sumieniem. Moich przyjaciół już tu nie ma. Ale wciąż rozmawiam z nimi poprzez wspomnienia.