Prowadzony sugestywną narracją Charlotte Rampling film Nostalgia for the Future to zejście w labiryntowy świat Chrisa Markera, „najbardziej znanego autora nieznanych filmów”, który przez całe życie skrywał się za zasłoną pseudonimów i wizerunków kotów. Przemierzając konstelację osobistych dokumentów i fragmentów filmów, archiwista próbuje rozszyfrować tego człowieka poprzez materialne ślady, które po sobie pozostawił. Wykorzystując na nowo i osadzając w innym kontekście dorobek Markera, film traktuje jego obrazy jako „maszyny czasu”, przekształcając archiwum w pejzaż żywej pamięci. Nostalgia for the Future to medytacja nad pamięcią, tożsamością i władzą, jaką nasze przeszłe obrazy mają nad przyszłością, którą sobie wyobrażamy.