Wychodząc od koncepcji pamięci jako montażowni, weteranka kina lesbijskiego Rita Moreira powraca do swojej drogi twórczej poprzez własne filmy. Przechodząc od obrazów Nowego Jorku lat 70., gdzie udała się na dobrowolne wygnanie podczas brazylijskiej dyktatury wojskowej, do nowszych dzieł z końca lat 2010., film splata czas i doświadczenia, by przyjrzeć się przemianom politycznym, społecznym i emocjonalnym, które kształtują zarówno historię Brazylii, jak i życie reżyserki.