„Pozornie będący reklamą fabryki papierosów, ten osierocony film skrywa utopijny projekt wykraczający poza pierwotny cel: nakręcony w Republice Dominikańskiej, składa się z ilustracji przedstawiających proces kolonizacji, tomiku wierszy dominikańskiego autora, pól regionu Cibao, mężczyzny i kobiety zwielokrotnionych w lustrach i palących papierosy, napisów końcowych sugerujących narrację z offu oraz pieśni, których nigdy nie słyszymy, a także całej gamy materiału filmowego, perforacji, rys i tajemnych wiadomości, które spajają te ślady”. — Diego Cepeda