Balanar, nakręcony na taśmie 16 mm w jednym z najbardziej odludnych regionów gór Tara, na wysokości 1050 metrów n.p.m., był dwuletnią odyseją naznaczoną licznymi przerwami w produkcji. Za sprawą niezwykle oddanej ekipy — złożonej z jednych z najlepszych profesjonalistów filmowych pracujących obecnie w Serbii — film wyróżnia się także nawiedzającą muzyką legendarnego niemieckiego kompozytora Hermanna Koppa (Nekromantik). Zainspirowany twórczością Żuławskiego, Carpentera i Miliusa, Balanar jest listem miłosnym do amerykańskiego kina nocnych seansów i bałkańskiej mitologii. Łączy heavy metal, popkulturę i tradycję ludową, ale u podstaw jest horrorem egzystencjalnym.