Po czterdziestu latach spędzonych w peruwiańskich Andach szwajcarski ksiądz Otto Brun dzieli się z nami szczerym świadectwem, w którym opowiada o swoim małżeństwie i trzech córkach; o pracy duszpasterskiej z perspektywy teologii wyzwolenia i konfliktach z hierarchią Kościoła; o tym, jak mówić o Bogu tym, którzy zostali „wzgardzeni w swoim człowieczeństwie”; oraz o tym, jak przypadkowa jest jego droga wiary.