Katarzyna II zawsze wiedziała, że jej następcą nie będzie syn Paweł, lecz ukochany wnuk Aleksandr. Od najmłodszych lat wychowywano go na przyszłego władcę — w surowej dyscyplinie i z doskonałym wykształceniem. Gdy w końcu został cesarzem, Aleksandr zamierzał kontynuować reformy swoich poprzedników — znieść pańszczyznę i wprowadzić konstytucję. Jednak na początku XIX wieku wybuchła wojna między dwoma wielkimi imperiami — Francją i Rosją. Aleksandr musiał przejść trudną drogę od świetnych reform do wojny ojczyźnianej.