Wczesną wiosną 1997 roku Theo van Gogh przeprowadził serię wywiadów z Willem Oltmansem, człowiekiem, który wówczas głośno twierdził, że od ponad czterdziestu lat utrudnia mu się działalność ze strony państwa holenderskiego — w szczególności minister spraw zagranicznych Luns, który nazwał Willema Oltmansa „komarem z jednym silnikiem”. Przez lata jego skargi były w Holandii ledwie słyszalne. Jednak około połowy lat dziewięćdziesiątych zdawało się, że wieje inny wiatr, a grono odbiorców Oltmansa stale się powiększało. Okazało się bowiem, że miał rację; jak wynikało z setek tajnych, szyfrowanych telegramów, przez lata w niezwykle dziwaczny sposób utrudniano mu działalność.