Xiaoma, młoda kobieta, która niedawno przeprowadziła się do Pekinu, znajduje mieszkanie w starym kompleksie domów z dziedzińcami należącym do Babci, starszej kobiety. Relacja Xiaomy i Babci niemal natychmiast staje się napięta. Po próbie uporządkowania dziedzińca Babcia nalega, by Xiaoma oddawała jej część zysków. Skąpa starsza właścicielka niechętnie zgadza się nawet na zainstalowanie telefonu przez Xiaomę. Jednocześnie coraz bardziej interesuje się życiem osobistym (i uczuciowym) Xiaomy. Na przykład próbuje zeswatać młodą kobietę ze swoim wnukiem. Xiaoma jest zirytowana, ale mimo to schlebia jej troska starszej kobiety. W ciągu czterech pór roku Xiaoma zaczyna poznawać dzięki swojej właścicielce świat dawnej epoki, który współczesny Pekin pozostawił za sobą, podczas gdy Babcia zaczyna czerpać radość z młodości i energii swojej lokatorki. Obie kobiety zbliżają się do siebie i w końcu nawiązują głęboką przyjaźń.