13 września 1900 roku trzydziestoczteroletni lekarz Jesse Lazear wierzył, że jest o krok od przełomu naukowego, który położy kres żółtej febrze, najgroźniejszej pladze epidemicznej dziewiętnastowiecznej Ameryki. Dr Jesse Lazear, członek amerykańskiej Komisji do spraw Żółtej Febry pracującej w Hawanie, badał radykalną teorię przenoszenia choroby, zgodnie z którą niepozorny komar odgrywał kluczową rolę w jednej z najbardziej nieuchwytnych zagadek nauki. Wkrótce po tym, jak ugryzł je laboratoryjny komar, o którym wiedziano, że jest zakażony żółtą febrą, dwóch współpracowników Lazeara zachorowało. Zachęcony tym sukcesem ambitny młody chirurg naraził się na niebezpieczeństwo, pozwalając, by ugryzł go zakażony komar. Niecałe dwa tygodnie później, po kilku dniach majaczenia i wymiotów z krwią, Jesse Lazear zmarł. Film dokumentuje badania nieustraszonego kubańskiego naukowca Carlosa Finlaya oraz wysiłki majora Waltera Reeda i jego zespołu medycznego, z których część ryzykowała własnym życiem, by wyeliminować żółtą febrę.