François, Renée, Gisèle, Sylvain. Ci seniorzy niewiele mają ze sobą wspólnego, ale ich życie naznaczyły epizody porzucenia, odrzucenia lub strachu. Niektórzy wciąż żyją w niewidzialności, bojąc się tego, jak będą na nich patrzeć inni. Samotność ciąży im bardzo. U innych życie z HIV wyniszczyło organizm, a starość nadchodzi szybciej. Jest jednak nadzieja: dom w Lyonie, w którym wreszcie będą mogli być sobą. Miejsce, gdzie będzie można się zestarzeć, nie musząc już nigdy więcej się ukrywać. To rodzina, którą sami wybieramy. Poczucie, że otwiera się nowy rozdział — ostatni — pełen obietnic i śmiałości wszystkich tych pierwszych razów, na które wreszcie sobie pozwalamy, tak późno w życiu. Jednak gdy przychodzi do tego, by stać się widocznym, lęki nagromadzone przez całe życie nigdy nie są daleko. Wracają, by zawrócić naszych odważnych marzycieli z drogi do ich marzenia: czy powinni zaryzykować?