Setki listów pozostałych po śmierci Latifa Demirciego opisują nie tylko grono wielbicieli ilustratora, lecz także problemy i marzenia pewnej epoki w Turcji oraz ludzkiego ducha na tyle naiwnego, by zwierzać się bohaterowi kreskówki. Dokument, śledząc utratę między powolnością listu a dzisiejszą kulturą pośpiechu, przedstawia niezwykle oryginalny portret artysty, wzbogacony wypowiedziami jego córki, reżyserki Yasemin Demirci, jego partnera artystycznego Behiça Peka oraz historyka komiksu Leventa Canteka.