Nakrecony na jednej ulicy film ukazuje, jak powtarzają się budynki, aż tworzą wspólną formę złożoną ze światła i powierzchni. Bada sposób, w jaki postrzegamy codzienność, jak głębia ulega spłaszczeniu, a obraz staje się przestrzenią, na którą pada spojrzenie. To studium percepcji i minimalnego dystansu dzielącego to, co istnieje, od tego, co możemy zobaczyć.