Dokument Ángel Díaz The Lost Sorrows of Jean Eustache koncentruje się na Eustache’u jako myślicielu kina i archiwiście własnego życia. Aktorzy czytają teksty napisane przez Eustache’a, w tym następującą refleksję: „Rola autora w kinie powinna polegać na nieingerencji”. To zdanie przypomina nam, że należy on do największej tradycji filmowej (za swoich mistrzów uważa Griffithа, Renoira, Dreyera i Langa) — tej, która postrzega kino jako sztukę ustawiania kamery przed rzeczywistością i jej żarliwego, precyzyjnego, pozbawionego sztuczek rejestrowania.