W 1987 roku Robert Crumb przedstawia samego siebie: wychowanego przez ojca, który był żołnierzem piechoty morskiej, kształconego w katolickich szkołach, żonatego w wieku 21 lat w Cleveland, gdzie pracował dla firmy produkującej kartki okolicznościowe, zażywającego LSD w 1965 roku, udającego się do San Francisco i uczestniczącego w powstaniu Zap Comix, zdobywającego sławę, kochającego jazz tradycyjny, zakładającego zespół, mieszkającego w komunie, poznającego Aline Kominsky, która została jego drugą żoną i partnerką artystyczną, mającego córkę oraz rozwijającego bardziej realistyczny styl rysowania. W jego zwierzeniach pojawiają się samotność, obsesja na punkcie kobiet, oszołomienie sławą, poczucie rozpadu subkultury lat sześćdziesiątych, załamanie nerwowe w 1973 roku oraz obecny spokój.