Przytłoczony ekstrawaganckimi rekwizytami i rozproszony przez wystawne królowe przechadzające się po pokojach i korytarzach, łatwo zapomina się o XVIII-wiecznym wiejskim domu służącym w Tadzio za tło. A jednak ta imponująca mieszczańska rezydencja była punktem wyjścia całego przedsięwzięcia, a także jedynym ograniczeniem, które duet reżyserski filmu krótkometrażowego musiał wziąć pod uwagę. Wybitna holenderska krytyczka kultury Els Hoek rzuciła kilku artystom wyzwanie, by uwzględnili to konkretne miejsce w dziele audiowizualnym. Zapewniła im hojny budżet i pozostawiła im resztę. Z jej pomysłu powstały trzy filmy – wśród nich Tadzio.