Pięciomiesięczne kocięta ze schroniska (siostry z tego samego miotu) Clementine i Sage reagują na pierwszą w życiu ulewę. Deszcz sprawia, że ich typowe hałaśliwe i pełne energii harce nagle ustają, a ich usposobienie zaczyna odzwierciedlać ponury, usypiający charakter ulewy. Ch1: Film rozpoczyna się ujęciem wnętrza miski, do której skapuje woda. Początkowo kocięta są niepewne, ale wkrótce obie wpatrują się w okno (Ch2); montaż sprawia, że trudno je od siebie odróżnić, gdy z taką samą ciekawością przyglądają się deszczowi. W Ch3 kocięta oswajają się z nowym odkryciem i odpoczywają, podczas gdy świat toczy się dalej — podobnie jak my, gdy wychodzimy z miski i przywiązujemy się do kotów. Pod koniec Ch3 nasz punkt obserwacji przenosi się na okno, przez które zaglądamy do środka, co każe widzom przypuszczać, że Ch4 będzie przedstawiać perspektywę całego świata. Każdy kolejny rozdział nabiera większego znaczenia, obejmuje szerszą perspektywę i jest mniej odizolowany, jakbyśmy stopniowo zyskiwali wgląd w świat.