W roku 20001 troje kosmitów przybywa na ruiny Ziemi, by zbadać wymarłą rasę ludzką. Czcząc ludzkość jako wysoce inteligentną cywilizację, całkowicie błędnie interpretują pozostawione przez nią artefakty: biorą place zabaw za miejsca święte, parasole za urządzenia komunikacyjne, a cmentarze za pola uprawne. W skład zespołu wchodzą serdeczny, lecz błądzący kapitan, wysoce logiczny, ale często niedokładny analityk oraz ich niewinny, kierujący się instynktem młody członek. Podczas gdy dwoje dorosłych obsesyjnie analizuje ludzką cywilizację za pomocą logiki i teorii, najmłodszy z nich powoli zaczyna rozumieć ludzkość poprzez emocje, sprzeczności i empatię, odkrywając, że to, czego nauka nie potrafi rozszyfrować, być może potrafi zrozumieć serce.