Jim Finn opowiada o południowokoreańskim artyście wideo w Korei Północnej, który chce ożywić kino Dżucze. Film jest luźno inspirowany prawdziwą historią południowokoreańskiego filmowca porwanego w latach 70., by podnieść poziom północnokoreańskiej kinematografii. Ta eksperymentalna satyra ukazuje, co się dzieje, gdy południowokoreański filmowiec przybywa do komunistycznej Korei Północnej, by tchnąć nowe życie w podupadający przemysł filmowy tego kraju, napędzany propagandą. Wierząc, że kino może wspierać północnokoreańską ideę Dżucze, czyli samowystarczalności, szalony dyktator Kim Jong-Il robi wszystko, by pomóc młodemu emigrantowi nakręcić odpowiednie filmy.