Wizyta młodego mężczyzny w Museo Reale Galleria Sabauda w Turynie w obecności pawia. Przechadzając się wśród arcydzieł starożytności, mężczyzna dostrzega pawia, którego obecność podkreśla zasadniczą kruchość żywego zwierzęcia i jego ułomność, przez którą nie potrafi ono odzwierciedlać własnej natury. Pustka sal dodatkowo wzmacnia dramatyzm obrazu. Stare zwierzę, otoczone opieką swego pana, jest metaforą połączenia przygasłej próżności i nieustannej podróży ku pięknu — podróży określonej przez Rainer Maria Rilke jako „to, co przerażające u swych początków”. Kruchość sztuki, do której nawiązuje tytuł dzieła, przykuwa wzrok obserwatora i przypomina o konieczności ochrony sztuki oraz dziedzictwa kulturowego, będącej formą oporu wobec upływu czasu i ludzkiej beztroski.