Film opowiada historię klasycznego czarnego śpiewu na tle emancypacji czarnoskórych w polityce i społeczeństwie. Jej początki sięgają pierwszych sukcesów bas-barytona Paul Robeson, który przez całe życie uważał swój głos za narzędzie wyzwolenia, a kończą się na młodych uczniach śpiewu z Harlem School of Arts, którzy z nową dumą utożsamiają się ze swoimi korzeniami. Swoje poglądy przedstawiają wielcy afroamerykańscy śpiewacy, a także dyrektorzy zespołów operowych i krytycy. Archiwalne i współczesne fragmenty filmów oraz specjalnie zrealizowane sekwencje ukazują bogactwo i różnorodność czarnego śpiewu.