W eterycznym pomieszczeniu o wysokim suficie stoją kobiety i czekają. Być może to Czyściec i są martwe. W pomieszczeniu dwie młode kobiety, jedna aktorka, a druga psycholożka, oglądają na ekranie telewizora ostatnie dni swojego życia. Obie wdają się w romanse z żonatymi mężczyznami, każda z nich odbywa długą rozmowę z żoną swojego kochanka, a obie te sceny rozgrywają się w damskiej toalecie — jedna za kulisami przedstawienia tuż przed premierowym pokazem, druga w operze podczas pierwszego aktu. Relacje między każdą z par młodszych i starszych kobiet przybierają zaskakujący obrót, a w pomieszczeniu z telewizorem sylfida zadaje obu młodym kobietom dociekliwe i wymagające pytania, gdy te oglądają.