María Finojosa, żona hiszpańskiego osadnika Juana de Cervantesa, przywołuje ulotne wspomnienie dokładnej chwili, w której jej mąż popadł w obsesję założenia miasta, które utrwaliłoby nazwisko jego rodziny. W połowie XIX wieku, w górach Kostaryki, wspomnienie Maríi o quixotycznych urojeniach jej męża rozwija się niczym taśma starego filmu, wyświetlana na tle nieustającego deszczu i nieustannego czajenia się szczelin fikcji.