Obnażenie sprzeczności i oszustw kryjących się za japońską ustawą o ochronie zwierząt. W 2017 roku w prefekturze Saitama aresztowano byłego księgowego podatkowego podejrzanego o serię zabójstw kotów. Mimo wstrząsającego okrucieństwa tych zbrodni sąd skazał go jedynie na karę pozbawienia wolności w zawieszeniu za naruszenie ustawy o ochronie zwierząt — wyrok, który wielu uznało za niewiele więcej niż pusty gest. Sprawa wstrząsnęła całym krajem, a ponad 220 000 osób podpisało petycje wzywające do surowszej kary. Zaniepokojony rażącą rozbieżnością między nastrojami społecznymi a systemem sądownictwa reżyser przez cztery lata prowadził niezależne śledztwo, konfrontując się z licznymi sprawcami przemocy wobec zwierząt, by dotrzeć do głębszych problemów związanych z okrucieństwem wobec nich. Ostatecznie wyłonił się z tego głęboko ironiczny obraz: systemu prawnego, którego sprzeczności i niedociągnięcia sprawiają, że japońska ustawa o ochronie zwierząt wygląda niemal tak, jakby miała chronić sprawców przemocy wobec zwierząt, a nie ich ofiary.