Dla wielu przesiedlonych społeczności dom staje się czymś nieucieleśnionym: czymś odczuwanym, zapamiętanym lub wyobrażonym. W chwilach zerwania, gdy zostajemy oddzieleni od ziemi naszych narodzin, przekładanie i zachowywanie pamięci staje się naszym ratunkiem. Dzięki poruszającej kamiennej pracy Meherunnisa Asad w Studio Lel, powstałej we współpracy z przesiedlonymi afgańskimi rzemieślnikami, obserwujemy, jak sztuka staje się aktem pamięci; sposobem na zachowanie zakorzenienia. Przynależność zostaje na nowo wyobrażona w fakturze i formie.