ĀTMAN to wizualny popis oparty na idei podmiotu znajdującego się w centrum okręgu wyznaczonego przez pozycje kamery (480 takich pozycji). Filmując klatka po klatce, twórca wprawił kamerę w coraz szybszy ruch po okręgu. ĀTMAN to wczesne bóstwo buddyjskie często kojarzone ze zniszczeniem; japoński aspekt podkreślają diabelska maska Hangana z teatru Nō oraz wykorzystanie zarówno muzyki Nō, jak i ogólnej zasady przyspieszenia często kojarzonej z dramatem Nō.