Wędrując od studium odręcznych wspomnień Toussaint Louverture złożonych w Archives Nationales we Francji do celi więziennej w górach Jura, w której zostały spisane, film przedstawia archeologię kolonialnej historii Francji, pogrzebanej w jej krajobrazach i instytucjach. Film ukazuje ucieczkę ducha Louverture’a z więzienia w zamku — ucieczkę w formę marronage i błądzenia pośród zaśnieżonych pól oraz w mrocznej jaskini przypominającej barokowe wnętrze. Przeszłość zostaje przywołana na nowo, by wyobrazić sobie alternatywną przyszłość, a tym samym film oferuje „proroczą wizję przeszłości”. Słyszymy echo, spiralną opowieść.