Adam to bogaty przemysłowiec, który marzy o bardziej kulturalnym świecie. Pod wpływem żartobliwych docinków, że jest niewiele więcej niż miejskim garniturem żyjącym kapitalistycznym snem, ten sfrustrowany amatorski śpiewak operowy postanawia wystawić operę w swojej wystawnej wiejskiej rezydencji. Gdy przyjaciele zobaczą, jak wyśpiewuje nuty, jest pewien, że położą one kres ich płytkim drwinom. Właściwie może mu to nawet pomóc zdobyć rękę dyrygentki, o której względy się stara i która — jak się akurat składa — jest pierwszą osobą pozyskaną do jego wielkiego widowiska.