Burn to narracyjny kolaż, w którym występują ludzie i alegoryczne stworzenia. Dom płonie od środka, podczas gdy jego mieszkańcy skupiają się na emocjonalnych problemach swojego życia. Mieszkańcy odbywają dożywotnie wyroki bez możliwości przedterminowego zwolnienia w strukturze niepewności — ignorując zbliżającą się katastrofę. Roztargniona para spokojnie siedzi i czyta, gdy ogień wybucha w jej ubraniach, książkach i meblach. Z obojętną, stoicką nieuwagą od niechcenia strącają płomienie. Burn przyjmuje strukturę antynarracyjną, a jednak dzieło jest pełne intensywnego dramatu. W końcu zostaje podjęty zdecydowany akt, prowadzący do możliwości cudownego wydarzenia.