Gdy zaczynamy uważać pewnych ludzi, przedmioty lub wspomnienia za własne, narażamy się na ryzyko ich utraty. Kiedy do niej dochodzi, nasz mentalny obraz utraconej osoby lub rzeczy nie znika — wręcz przeciwnie — staje się wyraźniejszy. Ten dokument, zainspirowany historiami o zaginionych osobach publikowanymi w irańskich gazetach, poszukuje ludzi, którzy zniknęli z różnych przyczyn, lecz których ślady wciąż dają o sobie znać. Szeroki wachlarz materiałów archiwalnych przynosi różne odpowiedzi na pytanie, jak nieobecni mogą pozostawać obecni, a współczesne obrazy pogrążonych w żałobie bliskich stają się apelem do wszystkich, którzy chcieliby zbyć tę bolesną ambiwalencję.