Jimi nadal spędza dni na grze w piłkę z przyjaciółmi, których zna od dzieciństwa, choć nie czuje się już do końca u siebie w życiu, które z nimi dzieli. Gdy znajome rytuały, dawne wspomnienia i jego pasja do muzyki zaczynają się przenikać, stopniowo uwidacznia się dystans między Jimi a światem, w którym dorastał, stawiając go między ruszeniem naprzód a trzymaniem się tego, co zawsze było obecne.