Mugimaki Satoko cierpi na chorobę, z którą będzie musiała żyć do końca życia. Cztery dni w tygodniu dojeżdża do pracy na pół etatu z osiedla mieszkaniowego, gdzie czynsz wynosi 50 000 jenów. Zrezygnowała już z przeprowadzki na wieś i ostatnio czuje się przygnębiona. Pewnego zimowego dnia Tsukasa, który zatrzymał się obok, zaprasza ją na poranny spacer, ale Satoko odmawia. Świadomość, że do wszystkiego potrzebuje siły fizycznej, sprawia, że czuje się skrępowana. Waha się i mówi: „Ktoś taki jak ja…”, podczas gdy jej gospodyni Suzu i sąsiadka Koma z entuzjazmem rozmawiają o miłości. Suzu zaprasza potem Satoko do siebie. Wśród codziennych zajęć, współpracowników i przyjaciół z osiedla, otoczona leczniczymi potrawami, Satoko stopniowo odnajduje drobne chwile szczęścia. To odcinek specjalny o tych zwyczajnych, a zarazem cicho pięknych dniach.